اینجا زندگی کم رنگه !

دو تا از بچه های آزمایشگاهمون که یکی چینیه و یکی ویتنامی گفتن بریم پینگ پنگ بازی کنیم. منم آخرین بار دوران راهنمایی درست حسابی پینگ پنگ بازی می کردم. خلاصه رفتم و به جفتشون باختم. ولی کم کم شروع کردم به تحلیل بازی اینا. چینیه لامذهب خیل سریع بود. اینا اسکلنا ولی واقعا به قول شفیع سرعت تو خونشونه. خلاصه، یکی دیگه هم اومد و بد باخت از چینیه. گفت باید یه جوری تکنیکای اینو یاد بگیرم. گفتم این چینیه که تکنیک نداره فقط سریعه. باید سرعتشو بیاری پایین. کم کم رو مخ جفتشون کار کردم. رفتم رو اعصابشون. چینیه رو بردم. بعد هم ویتنامیه رو. سطح بازیم پایین بود ولی با اسکل کردنشون بردم. خودم که حال کردم. من به عنوان نماینده ی شما با یکم فکر کردن اینا رو بردم. خلاصه اینکه ما ایرانیا عادت داریم از فکرمون استفاده کنیم ولی شرقیا اسکل تر از این حرفان. خلاصه که حیف، ما الان در چه سطحی هستیم و اونا در چه سطح. لااقل ورزش ما باید جایگاه بهتری داشته باشه.